http://dc145.4shared.com/img/fi3MPdR3/s3/1263ead8440/capture35.JPG

ذبیح الله مختاری

از پیشکسوت ها و سرایندگان بداهه سرایی  و شعرخوانی با لهجه صحیح  گیلکی رامسری  است. صراحت لهجه و بیان صوت و آوای ایشان انسان را تا اعماق وجود  به طبیعت سرسبز و خرم مراتع و کوهستان های البرز می کشاند. علاوه بر شعر خوانی به کار کشاورزی و دامداری در روستاهای اشکورات مشغول است. با از دست دادن عزیزان این روزها دل و دماغ اجرای موسیقی زنده را ندارد. حرفهایش پر از تشبیهات زیبا و عامه پسند بوده و  ترانه هایش بر قله شعرهای گیلکی رامسری  همچون نگینی  درخشان در شبهای تار پرتوافشانی می کند.

http://static.arw.ir/wp-content/uploads/2011/04/Animal-Rights-Watch-ARW-765.jpg

زبانزد  گیلکی : " اَمِه کین بابردن گاو شاخ همره جنگ بدن"

http://mahshar.com/fun/10/javahardeh/javahardeh_mahshar_ramsar%20(3).jpg

کولر و پنکه هوای کوه نوبونه

نوشمک و یخمک ییلاق آو نوبونه

صد قطعه دشت یک متر کوه نوبونه

صد تا رفیق دارم یکیش تو نوبونه

http://dc694.4shared.com/img/dtJv3uRt/s3/1413fa48e78/Picture_544.jpg

http://dc366.4shared.com/img/JJ1xS57G/s3/1413fa2bda0/Picture_483.jpg

http://dc361.4shared.com/img/ec4xl-RO/s3/1413f8c6eb0/Picture_257.jpg

http://dc694.4shared.com/img/gf3woLBz/s3/1413fa7a770/Picture_386.jpg

http://dakooh.persiangig.com/image/گالشها/IMG_8631.jpg

در ییلاقات شهرستان رامسر و حومه اشکورات هنوز هم  از مرس(ظرف مسی) دهن گشاد با نام محلی " مشرفه" برای دوشیدن شیر دام ها  و از گال (پیمانه تهیه شده از چوب برای لبنیات) نظیر کاسه- کیل و پیاله های سفالی و گلی توسط گالش ها مورد استفاده قرار می گیرد.

پیلا بابا : خوبه خوبه تو دِ مِره جی ندَشتِه باش " کَل ماره گَم کیرا وِشت".

پدر بزرگ: خوب است خوب است تو دیگر از ما گله نکن" مثل پسربچه ای که ادای بزرگترها را در می آورد"

پسر: اَمّه مو می پَئر مُثان نی یَم "نُمُک بُخارِم نمکدان بیشکنم"- گَته کوچتَری مِرِه حالی یَه!

پسر: اما من مثل پدرم نیستم "نمک بخورم و نمکدان را بشکنم"- احترام کوچکترها به  بزرگترها  برای من کاملأ مشخص است.

پیلابابا:اَمه تی مُثان وَچِه بیم پای پیاده شینی بیم تا کربلا - نجف(یک ماهه) و مکه و مدینه (سه ماهه). بعضی ها پیر و ناتوان بونوبان هوجو مجاور بونِبان. اَلن مُثان بالان در کار نوبا تَر وچه گَم مِرَرِه حاجی یَه!

پدربزرگ: ما مثل شما بچه نوجوان بودیم پای پیاده می رفتیم کربلا و نجف(یک ماه) و مکه و مدینه(3 ماه). بعضی ها که پیر و ناتوان می شدند همانجا می ماندند . مثل حالا هواپیما در کار نبود . برای من بچه نوزاد هم حاجی شده است!

پسر: پیلا بابا از ایجه تا لپاسر و امامزاده شاه یحیی سُماموس چندی رایَه؟

پسر: پدربزرگ از اینجا تا امامزاده شاه یحیی در قله سُماموس چقدر راه است؟

پیلا بابا: اَ ای کَنده گِه وینِه؟ وِره گونِن سرخ تله کَش وِرِه وَچکِه. وی دیم کویَه هم گونِن سیاه کَند کوه . اُرِه برابر پولو شونو . بقیه راه سر به جیرِه. تا باغ دَشت قهوه خانَه. بعد از روخانه رد بونو بقیه راه یِه کم بَکِتِه رایَه یِه کم هم سر به جارِه! همه اش وی سر و کینِ بزنی تا لپاسر 5 تا 6 ساعت راه دَرِه.یک ساعت هم از اوجه تا سُماموس ویشتَه راه نیَه.

پدربزرگ: این کوه کوچک را می بینی ؟ این کوه را می بینی به آن می گویند سرخ تله از آن بالا برو. کوه کناری آن را هم می گویند سیاه کند کوه. از آن مسیر صاف و یکنواخت می روی. بقیه راه سرپایینی است. تا قهوه خانه باغ دشت. بعد از رودخانه رد می شوی بقیه راه هم کمی صاف و کمی هم سربالایی دارد. سر و دمش رابزنی 5 تا 6 ساعت تا لپاسر راه است و از آنجا تا سُماموس هم یک ساعت راه بیشتر نیست.

پسر: پیلا بابا ای صفت و نشان توهَده " گالشی نِشانِ". راه دورِ خیلی نزدیک گونِه!

پسر: پدربزرگ این آدرسی را که دادی نشان گالشی است. راه دور را خیلی نزدیک جلوه می دهی!

پیلا بابا: تو خا آدم کُفر کاسَه سَر هَرِه ! شمِه ندانین دِبار مردوم چندی راه شان. زحمت کَشِن تره چینی، اسب و گاو شان دُمال – رامِه دُمال شان. تی دوش سر وَنِه جُد نیَن ورزا مُثان کار بَکشی تا تی بدن ورزیده باباشِه. "خوده ماز بزه گاو مُثان" ای رایَه تخت بوکونی . "کَک مُثان هوا باپُری".

پدربزرگ: تو که آدم را عصبانی می کنی ! شما نمی دانید در گذشته مردم چقدر راه می رفتند. زحمت می کشیدند برای تره چینی، دنبال اسب و گاو و دنبال گوسفند رفتن. بر روی دوش تو باید خیش گاو آهن گذاشت تا مثل گاو نر کار کنی و بدن تو ورزیده و آماده شود. مثل گاوی که زنبور نیشش زده باشد این راه را بدوی. مثل کک به هوا بپّری.

پسر: خبر دارِه اَلَن جَدِه بزن با ماشین یک ساعته تا خودِ امامزاده سماموس شونون!

پسر: خبر داری الان جاده درست کردند با ماشین یک ساعته تا خود امامزاده می روند!

پیلا بابا: چَرِه همچین بی خبر هم نیَم. دِ همه چی مُزِه بوشا دَرِه. سوارا بونِن شونون امامزاده پیش هزار جور اَدا و اطوار در هَرِن. حُرمت امامزاده ندارَنِن که هیچ   کلّی هم اََشغال ای کَلَنِن. تا چند سال دیگه هم "وی تلیک دَر هَنِه"!

پدر بزرگ: چرا همچین بی خبر هم نیستم. دیگر مزه همه چیز از میان رفت. سوار شده و تا پیش امامزاده می روند و هزار کار نادرست می کنند. حرمت امامزاده را رعایت نمی کنند که هیچ کلی هم آشغال می ریزند. تا چند سال دیگر هم " صدایش در می آید".

پسر: خوشا به اُ دوران جوانی شما. شاد بین و سالم!.

پسر: خوشا به آن دوره جوانی شما. شاد بودین و سالم!.

http://dc366.4shared.com/img/CnrP6dKe/s3/1411b231ce0/2011-01-07_1033411.jpg

عکس: محمد ولی تکاسی(شهریور ۱۳۹۲)

http://dc694.4shared.com/img/FtlWU-rX/s3/1413fa578d8/Picture_579.jpg

http://salijoon.info/mail92/920618/carcatur/Caricator-radsms-07.jpg

جواهرده 

به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری در استان مازندران جهت توسعه زیرساخت ها و

افزایش امکانات رفاهی و احداث بوستان ها مورد توجه جدی مسئولین دهیاری و شهرستان رامسر

واقع شده است. به نظر می رسد برنامه ریزی جامعی بر اساس طرح های تصویب شده در زمینه

انجام طرح های گردشگری صورت گرفته اما متاسفانه در عمل برخی از این طرح ها ناکام مانده اند

و  از جواهرده  بعد از رفت و آمد مسافران و افراد محلی چهره زیبایی  به یادگار باقی نمانده است.

زیبایی های طبیعی در جواهرده به صورت مصنوعی ایجاد نشده اند تا در حفظ و حراست از آن ها

کوشش جدی تری به عمل آید. جهت جلوگیری ار انباشت صدها تن زباله در مسیر جاده جنگلی

و زیبای جواهرده  و در کنار چشمه های آب شیرین و رودخانه ها که منجر به مرگ

خاموش گیاهان و جانوران منطقه و ازبین رفتن تدریجی تنوع زیستی در آینده ای نه چندان دور

خواهد شد .

بهتر است فرهنگ سازی بیشتر و نظارت دقیق تر و کنترل بیشتری در جهت جمع آوری زباله ها

صورت پذیرد تا خاطره خوشی در ذهن افراد از جواهرده  تداعی گردد و موجبات سفر دوباره آنها

نیز با انگیزه بیشتری به این مکان زیبا و سرشار از طراوت و هوای پاک  فراهم آید.

http://persian-star.net/1392/6/20/Mazandaran/01.jpg

دریاچه قو- در جواهرده رامسر از استان مازندران

اینجا ابر آسمان زیر پای من است

http://igolmohammadi.com/wp-content/uploads/2013/02/LAP-5-EDIT.jpg

عکس: اسماعیل گل محمدی

پنج روز در این محل بمان ۵ سال جوانتر شو

http://www.vilakhazar.com/fileupload/92802336_2.jpg

تور دو  روزه ، طبیعت گردی | ییلاق زیبای گرسماسر از مسیر جواهرده

(http://shivar.org/post-414.aspx)

آبشار سیاسرت- جنت رودبار رامسر

https://maps.google.com/maps?hl=en&gbv=2&q=google+maps+IRAN+RAMSAR&ie=UTF-8&hq=&hnear=0x3f8b0a0a479b7cdd:0x94065ff637ee276,Ramsar,

+Iran&ei=ObcZUs6pJ8G47Abhg4CQCQ&ved=0CBgQ8gEoADAA

1- هرکی هِسِّه  هر کاره ای هِسِّه  فقط به آینده کاری که انجام دَدَرِه فکر بوکون. چندی کلند(کلنگ) بزن بوشان ولی کاری صورت نگیته.

 ترجمه:

2- یِه نصف خلق مُثان هیتَه دَرجَنِن  کَلَنِن  آخرش هِچّی به هِچّی . هیچ آوی از ایشان گرما نوبونِه!

 ترجمه:

3-گونه نَه باشو نیا بوکِن . کاری بوکون خدا هم از تو راضی باشِه نه فقط خلق خدا.

 ترجمه:

4-هرکی هم خیر و صلاح مردوم کار نوکرده خدایا وِرِه اهلا کن. سر پل صراط وی همره دست به یقه باباش. وره بیگَن جهنم تَش وسط.

 ترجمه:

5-خدایا هرکی کار بوکورده ، تلاش بوکورده وِره قوت بَدَه  وی جان گِه  ساق بوکون. ورِه خیر دونیا و عاقبت نصیب بوکون.  همه وِرِه بوگین " تی خانه آودان".

 ترجمه:

توجه:

اگر می توانید مطالب فوق را به فارسی ترجمه کرده و برای ما ارسال فرمایید و جایزه ای شا یسته بگیرید.

http://www.pgt.co.ir/images/Sites/Javaherdeh/Javaherdeh-20.jpg

جهت زنده نگهداشتن نام جواهرده و تلاش گران دلسوز جهت عمران و آبادی جواهرده شایسته است مکانی برای تقدیر و ماندگارکردن زحمات افراد محلی و غیر محلی برای عمران و توسعه جواهرده در  محل شورای ده در نظر گرفته شود.

 احیاء مجدد و برگزاری مراسم آیینی نظیر " گل کاری مسجد آدینه"-جشن نوروزبل- کشتی محلی- کترا گیشی و ... می تواند علاوه بر ایجاد روحیه همکاری و شادابی در مردم جهت جذب گردشگران نیز مفید باشد.

ادامه طرح های نیمه کاره و به سرانجام رساندن طرح ها و پروژه های پیگیری شده توسط اعضای قبلی علاوه بر جلوگیری از هدر رفت سرمایه و نیروهای به کار گرفته شده می تواند جهت صرفه جویی در زمان نیز کاری منطقی به حساب آید.

محله­های جواهرده

جواهرده از چندین محله زیبا تشکیل شده که اکثرأ در تابستان مَملو از جمعیت بوده و مردم برای فرار از گرما و هوای شرجی ساحل دریای رامسر به آنجا هجوم آورده و در پاییز بجز چند خانوار، مابقی به ساحل رامسر باز می­گردند. محله های آن عبارتند از:

1-اوشیان سر  که در پایین مسجد دارالوداع قرار دارد.

2-جولاخیل که از محله های بزرگ و در مرکز جواهرده با بیشترین جمعیت است.

3- کربلا بُنِه که به سَراب محله معروف بود.

4-سیّد محله که در ضلع جنوبی مسجد آقا سید سعید در جواهرده رامسر قرار دارد.

5-بِریشی محله که چشمه برشی (وجه تسمیه آن باریک چشمه و یا ریشه درخت بِه)در آن محله واقع است.

6-آموسی خیل که در حد فاصل میان اوشیان سر و مدرسه علمیه جواهرده(محل درمانگاه) قرار دارد.

7- صیقل محله(سکیت محله = سغَل محله)=محل سکونت آهنگرها

8- فتوک محله یا رمک محلّه

9- شِل محله که در جهت غربی مسجد جواهرده تا بازار ادامه می یابد.

10-کهنه تنگدرّه که از محل آبعلی شروع شده و تا کوه دیگ سر و غیره ادمه می یابد.

میدان بزرگ جواهرده

در وسط محل،میدان جواهرده واقع است که بازار،مسجد،درمانگاه،ایستگاه سواری رامسر و مخابرات در اطراف آن قرار دارند. در وسط میدان چندین درخت تنومند بالای 500 سال وجود دارند که با سنگ های مسطح زیر آن جهت نشستن اهالی  از قدمت زیاد این میدان در جواهرده رامسر حکایت دارد. برگزاری مراسم کشتی پهلوانی(موشته کشی)، والیبال جوانان گهگاهی در آن انجام می شود.

بازار جواهرده

در حال حاضر بر خلاف گذشته که بازار جواهرده رونق فراوانی داشت بجز ایاّم محدودی و آنهم به دلیل فراوانی توریست در جواهرده، رونق دارد. بازار جواهرده از چندین بقّالی، قصابی،نانوایی،کبابی، رستوران، یک داروخانه و چند قهوه­خانه به همراه میوه­فروشی،حمام بهداشتی و سلمانی تشکیل شده است که در ایّام پاییز و  زمستان تعطیل است.

لباس محلی

لباس محلی اغلب خانواده­های قدیمی در رامسر، جواهرده و اشکورات به صورت لباس محلی ساکنان مناطق بومی استان مازندران است. لباس مردها شامل جلیقه و شلوار کوتاه(قَدَک) با کلاهی نمدی سیاه(یا خاکستری) و لباس زنها شامل دستمال سفید با هِدبند سیاه به نام مِندیل (جدیدتر با روسری تور مانند بافته شده از کاموا)، شلیته (جامِه) به همراه جلیقه و یا بدون آن و دامن کوتاه به همراه بیجامه بوده و سراسر بدن پوشیده می­باشد. از کفش­های چرمی به نام چموش و بعدها از کفش­های یک تکه پلاستیکی به نام گولِش استفاده می­کردند. پولدارها برای اینکه کفش های جدید به سبک امروزی آنها کثیف و گلی نشود از کفش گولش که بزرگتر از کفش بوده و کفش داخل آن قرار می­گرفت ، استفاده می­کردند.

http://i28.tinypic.com/16bbls6.jpg

ای کوه بلند آسمــــ‍ــــــان پوش                                    ای اوج بلندای سمامـــــــوس

از برف ،تو گشته ای قبا پوش                                    در دهر نبد مثل تو همــــــدوش

وز پايگه نظر گــــــــــــــذارت                                      رازیست بسی کهنه و منقوش

درشرق نظر به مازیــــــــاری                                      در غرب نظر به حیدر اوغلــو

وز پشت به شهریـــــار گمنام                                      وز ساخت روبرو پر از نـــــام

در پهن  دشت آریـــــــــــــایی                                       بس نام، بُوَد گرانبــــــــــــهایی

در خاطر و یاد آن عزیـــزان                                       در دشت هـمی چو لالـــه زاران

برخیز و ز نالــه کن تو آهی                                       از دشت به قلــــــه بر نگاهی 

http://daghgibi.ir/samamus/DSC04794.JPG

مقبره شاه یحیی(کارکیا یحیی جان) از سادات کیایی ملاطی در قله سماموس

اطلاعات کوه سماموس :

کوه سماموس مرتفع ترین نقطه منظقه ای است که در محدوده ولایت گرجیان بوده و ارتفاع آن 3720 متر می باشد. این کوه در تقسیمات کشوری در محدوده شهرستان رودسر قرار دارد ، ولی به علت نزدیکی به رامسر اکثر کوهنوردان از طریق جواهر ده به آنجا صعود می کنند . کوهنوردانی که از شهرستان رامسر به این قله صعود می کنند با احتساب ارتفاع شهرستان رامسر که 20- متر از سطح دریا میباشد تا ارتفاع 3720 متری که در واقع 3740 متر اوج خواهند گرفت.

مسیر های صعود :

1-      مسیر شمالی (و ماشین رو )

 از رامسر – جواهر ده(چشمه آبعلی) – سیاه کند – گردنه جواهر دشت – سماموس

2-      مسیر شرقی از جنت رودبار – باغ دشت – رودبار کش – سماموس

3-      مسیر جنوب شرقی از رامسر – جواهرده – باغ دشت - لپاسر – سماموس

4-       مسیر شمال شرقی از رامسر – جواهر ده – سیاه کند – باغ دشت – رودبارکش – سماموس

5-      مسیر غربی از سیاهکلرود – جواهردشت – گردنه جواهر دشت – سماموس

6-      گيلان –رودسر- کلاچاي- نرسيده به چابکسر دوراهي سياهکلرود جواهر دشت

منبع:کوهستان پاک

توجه: "برداشت از مطالب و تکثیر آن فقط با اجازه مؤلف امکان پذیر است"

در شهرستان رامسر از خیابان نیدشت (ابتدای  سه راه فلسطین) به طرف جواهرده راه زیادی نیست( در حدود ۲۵ کیلومتر). جاده ای آسفالته با مناظری کاملأ دلفریب و نقاشی­های طبیعی که در خاطره­ها می­ماند. از محل ولگام لَم(محل رویش گیاه پیچک یا دارچسب) به بالاتر مناظر جنگلی انبوه، شکل دیگری به خود گرفته و دیدن مه در یک روز ابری ذهن هر بیننده­­ای را به خود مشغول می­دارد. کوههای پوشیده از درختان تنومند جنگلی و آبشارهای بین راه، چشمه های آب شیرین ، بوستان جنگلی صیقل محله(سکیت محله)، دریاچه قو، باغات فندق و گردو و دکه­های آماده پذیرایی از مهّمانان و گردشگران برای خوردن چای،کباب،خورشت­های محلی و ماهی قزل آلا  همه و همه لحظات سرشار از لذت و با خاطرات زیبایی را برای انسان بوجود می آورند. امروزه علاوه بر استفاده از ماشین مسیر جنگلی و زیبای رامسر به جواهرده را می توان با دوچرخه و یا به همراه چند نفر به صورت پیاده روی در زمان ۶ الی ۸ ساعت طی نمود.

http://bicycling.persiangig.com/north86/bicycle.jpg 

وجه تسمیه جواهرده

شکل  94- ییلاق جواهرده رامسر

 در گذشته از محل سفیدتمش رامسر جاده­ای به نام رَجِه وجود داشت که از ستیغ کوهها عبور می­کرد و جاده های فرعی از سیاهکل و دیلمان تا تنکابن در نقاط مختلف به آن متّصل می­شدند. پس از ورود اشکانیان  در قرن سوم قبل از میلاد جاده­ای دیگر از کنار دریای سخت سر و کناره­های ساحلی رودخانه بسیار بزرگ سوآورو=سی­آو­رود[1](صفارود) تا جواردیه به نام پولو(تصحیف شده پَهلُوَ یا پهلوی لقب اشکانیان) ساخته شد که در نزد مردم محلی به راه روخانه معروف است.در مسیر بامسی نیز بعد از اشکونکوه(اشکان کوه- اشکنه کوه) درخت بلند مازویی به نام شاه دار چکه وجود داشت که به همراه یک تخته سنگ با نقش هایی بر روی آن در بین منطقه وَلگام و دُرمد  در زمان ساختن جاده ماشین رو از بین رفتند.

مسیرهای دسترسی به جواهرده رامسر

http://maps.google.com/maps/api/staticmap?format=jpg&sensor=false&size=640x480¢er=(36.87668192870775, 50.57457686573944)&maptype=hybrid&zoom=11.174999999999999

الف) از راه رودخانه(رُوخانه راه):

1-فاته خانی شر-پسه رولات-کلالُم-نرنا-پوسه لسه-حسن نیشکه-سُمسه کش-لرگ په-ترنگ پشت-لتره کش-ترامه گه دشت- کافر گولو-کُل سم-اژده لم-تولئن چال- تیجه میر-بابران(چشمه اب  خروم پشته اوه)- دوشان کو – ایلتاسره – چوتک – بازه رش- فیلیک دم- پوداره سر(جیری میدان) -  جوردی(جواهرده).

2) راه مخصوص مردم گاورمک از راه پوله راه شامل: گاورمک-شرکت جهان-لوکه چهر- سیم- لم سره- خشکه حالگه پشت- ترنگ پشت-لتره کش-ترامه گه دشت- کافر گولو-کُل سم-اژده لم-تولئن چال- تیجه میر-بابران- دوشان کو – ایلتاسره – چوتک – بازه رش- فیلیک دم- پوداره سر(جیری میدان) – جوردی(جواهرده).

3) مسیرهای فرعی

اردئه بن-چوکاسره پشته-تمیجان کری(بامسی)- نیسه لم –شاداره چکه- راشمه درّه(ابشار بین راه جواهرده) – بارجه لم –چکه لم – ایسپه تاشه – کرسنگ دیار– چاکه دشت- زه لم – تولیگه چال – ایس پرک – چوشمه اوه کش.

ب) از راه کوه (رجه راه):

1-تَلاکین-کُنِه پُتَک- پُتَک – دوراگه سر(دوراگه سه) یا  از راه توبن – وجره گه بن- دوراگه سر.

2-دوراگه سر-پسه رو- زیارتگه سوسه- گل برده گه رابن- پُتَکه روخانه- پُتک(تازه پتک)-

3-تلاکین- کُهنِه پتک- تازه پتک-چشته کو- ول اوهگه سه- زمی گه سه-جورحلگام پشته- سکته سه- به هاله- تیرانی-آهین پُچان- سرگله (سرخه گله چاک)-پلنگ بوته مالگه-سیه تول- دوتر مارگردان- تُساکله سره- خریزانه بن-وازوازانه تنگه-بارگا (جیر بارگا،کهنه بارگا)-جور بارگا(تازه بارگا)- هسی هاله- چاله سه(چال سی)- گل ورگنه-تاشه گوش-سرپشته-دوهاله خانی-داردچین لاکه-یه هاله خانی-چینی کوه-بی خدا کش – سیرسی-کلجاره گه دشت-جور جیرکوه-کینوره درّه-سلمله پولو-پشتوسو- سلمل(محل استخر بزرگ آب، دریاچه قو)- اسله سه – جوردی(جواهرده).

شکل95- از مسیرهای فرعی جاده رامسر به جواهرده

پ) جاده آسفالته از رامسر

1-رامسر- لات محله – اشکونوکوه- من لات- بامسی(تمی جان کِری)- ولگام لَم( محل گیاه پیچک)- دُرمُد- راشمه درّه(ابشار بین راه جواهرده)-زرودک(زوره)- جیرکوه- سَلمَل-فیل دم(فیلیک دم)-  جوردی (چشمه آب علی و ابتدای جواهرده).

نام گذرگاه های مسیر جنت رودبار

از عمده ییلاقات خوش آب و هوا برای گذراندن اوقات فراغت و فرار از گرمای تابستان برای مردم کتالم-سادات شهر و حومه گَرسماسَر و لیماک و جنت رودبار بوده است. مسیر دست یابی به ییلاقات شامل موارد ذیل می باشد:

1-    از راه کوه( رَجه راه):

سر لیماک-اربه کَلِه-هردوراسر-پیش کوه تنگه-به هاله کِه ور-کرات کَله-بَسَلم سِرِه-لی لیزه-لوپودارجلم-تله پَس-سرخ گل دیار-جولابُن-لتکاتُکال سر- زَلَم-بارگا-یزید مار قبر وَر-کَلا کولی وَل کَش-مِزی بُن آوِکِه وَر(آب چشمه زیر درخت مازو)- لیلی گوشان-گرسماسَر-سیاسَر-لیماک ده.

2- از راه رودخانه(رُوخانه راه)

کو و لردکِه وَر-لاته-مزی سان-ارباچاله-جَیِر گند- جار گَنده-مهدی کُلام گِه وَر- دیدچال گردن-نَدی نَه گولو-قبله خانی-سیا سَرِت(سیه سرت)- مِن دَرِه دَرِه-سَکوسَر-کَرک بَجان-نال اَشکنان-لوکوسنگ بُن- جَلَم کَش-کیجا آوخوران-آغوزبُن سِره-ریش بُراز دَرِه-اِسیاگاه راه(رو) که خود به دو شاخه تقسیم می شود و یکی به سمت لیماک ده و راه دیگر آن به سمت جنت رودبار می رود. ادامه مسیر راه به طرف مرکز دهستان جنت رودبار از مسیرهای حسن آو وَر-وَلگ پُشته سو-ایزکی(قلعه ایزکی)-اِکراسَر می گذشت.

زحمت حمل و نقل بار و انتقال مسافران در زمان کوچ از قشلاق(گیلان) به ییلاق و بر عکس را چارودارها انجام می دادند. چارودارها اغلب آدمهایی مُنصِف- با تقوی بوده و به نظافت خود و اسب ها و قاطرهایشان نیز همّت می گماشتند. اشعار چاروداری نیز نشان از روحی لطیف، تلاش معاش و فراغ یار  دارد و شِکوِه ها و گلایه هایی نیز از سختی کار دارند. زنگ گردن اسب ها و قاطرهای چاروادارها نیز خوش آهنگ بوده و نشان از آغاز فصل کوچ  داشت.

جاده اشک­ور(جاده کاس ها در قدیم)

این جاده از نظر تجاری و بازرگانی اهمیّت زیادی داشت. محصولاتی نظیر انواع خشکبار مثل نخود و کشمش ، عدس، ابزار و یراق اسب، انواع پارچه­ها، وسایل تزئینی و جواهرات و نمک (رودباری نمک مثل دانه درشت شن ، سنگ نمک قرمزرنگ) از اَلَموت به سخت سر آورده می­شد. در مقابل برنج و فرآورده های دامی، اشیاء صنعتی تراشیده شده توسط کچه تاش­ها(قاشق تراش)از چوب نظیر قاشق، کفگیر ، برپاج و وسایلی نظیر داس، تبر، کارد، نعل­اسب و غیره که توسط سغل­گرها(آهنگر) ساخته می­شدند و همچنین چرم و کفش بوسیله کفاش­ها به همراه صنایع دستی نظیر نمدمالی، محصولات پشمی نظیر شولا، چادرشب و غیره از       سخت سر صادر می­شد. در سال 1318 شمسی همزمان با آغاز نقشه­برداری جهت توسعه سخت­سر این جاده نیز با همکاری مهندسین آلمانی و یک شرکت تابع چکسلواکی نقشه برداری شد که جاده از سخت سر به جواهرده را  با جاده­ای دیگر از جنّت رودبار تا سخت سر وصل  می­نمود که به دلیل شروع جنگ جهانی دوم و هجوم روس ها به ایران خصوصأ سواحل دریای خزر کل نقشه عملی نشد. در حال حاضر طرح احداث جاده­ای برای اتصال جواهرده به جنّت رودبار از طریق سغل محله (صیقل محله) از کنار بوستان جنگلی آن در دست بررسی می باشد و پاره­ای از روستاها از طریق این راه دارای برق نیز شده­اند.

[1] - سی به معنای کوه است و" سی او رود" یعنی رودی که از کوه سرچشمه گرفته شده است.

توجه: برداشت از متن فقط با اجازه مولف امکان پذیر است"

بعد از رسیدن به مسجد آدینه و قرائت فاتحه برای از دست رفتگان به بوستان جنگلی صیقل محله(سَغِل محله) می رسیم . این مکان که با همّت اداره منابع طبیعی و قرق بان های دلسوز از مرتعی پر آب و گل که چراگاه اسب ها بود  به جنگلی سرسبز و پردرخت از سوزنی برگان تبدیل شده است. همزمان  با ترنّم آواز پرندگان  ،منظره ای  شگفت آور از تلألوی انوار زندگی بخش خورشید در قطرات به جای مانده از مه صبحگاهی بر نوک برگهای سوزنی شکل درختان کاج و سرو  در پیش چشمان شما ظاهر می گردند. با بالا آمدن آ فتاب در آسمان نیلگون جواهرده ، جنب و جوش اهالی و گردشگران برای آغاز روزی دیگر از روزهای خدا با گل گشتی دیگر در طبیعت زیبای آن،  زندگی دوباره جریان می یابد.

صدای آب چشمه سارها و تعقیب و گریز مِه به دست باد همه و همه خاطراتی خوش را در ذهن می آفرینند. اینجا بوستان جنگلی صیقل محله(سَغِل محله) است که از سمت جنوب به کوه تاک سر و لِوی گِه تَلِه و از سمت شرق به شاه سفید کوه و کوه سه برارگِه رَجه(سه برادر) و از غرب به دیودره و کوه وَژک و از سمت شمال به سمت دریا و ورگ چال سو سر اِشراف داشته و به هر طرف که رو می کنی جلوه ای از جلوه های خدا را نظاره گر خواهی بود که مادر طبیعت بدون هیچ هزینه اضافی در اختیار مردم گذاشته است.

در مسیر ورگ چال سو خطی و یا خطوطی چون نقاشی بد شکلی  از ترّدد موتورسوارها و ماشین های  دو دیفرانسیل و تفریح برخی افراد جوان بر پیکر زیبای کوه بوجود آمده است. شاید در گذشته هایی نه چندان دور گرگ ها بر بالای آن کوه می ایستادند و چشمهایشان در شبهای تاریک جواهرده  که خبری از برق نبود همچون دو ستاره پرنور در انظار مردم محلی درخشان  می نمود. شاید به دنبال شکار خرگوش ها و دامهای اهلی تا آنجا آمده بودند.

حال حفظ این مواهب طبیعی  همراه با رونق گردشگری  منطقه و پیشگیری از تخریب درختان و مراتع سرسبز این دیار در اثر هجوم برخی مسافران  و گردشگران بی مسئولیت را بر عهده کدام ارگان دولتی و یا جمعیت های غیر دولتی حامی طبیعت می توان گذاشت؟!.

به راستی نظر شما چیست؟

http://www.mehrnews.ir/mehr_media/image/2009/03/435532_orig.jpg

http://dc614.4shared.com/img/TP-6wAd0/s7/_012.JPG?async

به طور کلی غار حفره یا دهانه ای است که هیچ گونه ابعاد خاص و مشخصی ندارد. گاهی در دل زمین و گاهی در دل صخره ها دیده می شود. برای ورود امن به غار تدابیر مختلفی باید سنجیده شود که در ادامه بخشی از این تدابیر در یک فایل که حاصل تلاش های فدراسیون کوهنوردی است آورده شده است.
در شهرستان رامسر نیز از زمانهای خیلی دور در اثر  وجود آتشفشان و خروج مواد مذاب(ماگما)در کوه ایلمیلی و یا در اثر ریزش نزولات جوی و حل شدن منابع کربناتی در دل کوه هایی نظیر مارکوه و .... غارهای طبیعی بوجود آمده است. معدن آهک در زیر کوه مارکوه نیز با رویکرد جدید توریستی جهت بازدید از قلعه بالای آن(مربوط به دوره اسماعیلیان قرن ۵ و ۶) در دهه ۸۰ تعطیل شده است و توسط مسئولین وقت از ادامه فعالیت آن جلوگیری شد.

غارها با طبیعت زیبای درون خود سرشار از ناگفته هایند و با تهیه امکانات مناسب و آموزش هایی به مراتب سخت تر از کوهنوردی می تواند جهت جذب گردشگران و علاقمندان به طبیعت  در دستور کار مسئولین محترم استان و شهرستان قرار گیرد.

از عمده غارهای طبیعی رامسر می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

کارآموزی غار نوردی - کمیته کوهنوردی فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران

کاه

به مجموعه ای از ساقه، گره ها، برگ و  ضایعات  غلات خصوصا گندم، برنج و جو "کاه" گفته می شود که به دلیل وجود لیگنین فراوان عملا با قابلیت هضم پایینی در تغذیه دام ها مورد استفاده قرار می گیرد.

کاه به عنوان عایق رطوبت در  استحکام پوشش سقف ها و دیوارهای زگالی به همراه گل به نام "کاهگل" در نزد اهالی ساکن در کناره های دریای خزر معروف است. امروزه با وجود عایق های مختلف صنعتی که در پوشش سقف ها بهداشتی تر و راحت تر هستند کاه به فراموشی سپرده شده است.از طرفی افزایش قیمت کاه نیز مزید علت شده و استفاده از آن را محدود نموده است.

در گذشته اغلب خانه های کاهگلی و زگالی در جواهرده  از کاهگل و چوب ساخته می شد که در حال حاضر قدمتی کمتر از ۱۵۰ سال دارند ولی هنوز پابرجا بوده و قابل استفاده هستند.این خانه ها نیز در هرسال با کمک گل رس مخصوصی گل مالی شده تا علاوه بر نظافت  و بهداشت ساختمان  کلیه سوراخ ها و شکاف های ایجاد شده در بنا نیز پر شده و به استحکام آن افزوده گردد.

امروزه از کاه در تزیین گل ها و تولید سبدهای کاهی، دکوراسیون منازل و ویترین ها ، تولید برخی محصولات صنعتی و ... استفاده زیادی می شود که به دلیل سبکی وزن، رنگ زرد کم رنگ، قابلیت حالت پذیری و غیره استفاده زیادی می شود.

هتل گل در جواهرده رامسر

http://www.javaherde.com/images/stories/1390/5/DSC06058.JPG

خانه هاي كاهي مدرن
 

ساختمان هاي كاهي مدرن داراي يك فونداسيون و پي شني هستند كه در داخل محفظه هاي پلاستيكي قرار گرفته است و به وسيله ملاطي از خاك پوشانده مي شوند. ديوارها نيز از بسته هاي (آجرهاي) كاهي فشرده شده ساخته شده اند كه با اليافي از بامبو به هم متصل شده اند. در اطراف تمام آجرهاي كاهي، شبكه هايي شبيه به تور ماهيگيري تعبيه شده است كه آنها را در كنار هم محكم مي كند. سطح بيروني اين ديوارها با يك نوع گچ تركيب شده با خاك رس و سفال پوشانده مي شود كه داراي استحكام فوق العاده اي بوده و يك عايق حرارتي بي نظير را به وجود مي آورد. مجموعه اين مواد، يك ديواره خشت و گلي گچ اندود را به وجود مي آورد كه نسبت به ديواره هاي آجري، سيماني يا فولادي داراي انعطاف پذيري و استحكام بيشتري در هنگام وقوع زلزله است و بسيار ارزان تر از ساختمان هاي مدرن و گران قيمت ضد زلزله است كه اين مساله، بر طرفداران ساختمان هاي كاهي ايمن در مناطق فقيرنشين و كم درآمد جهان كه از وقوع زلزله هاي متعدد صدمه مي بينند، خواهد افزود. 

http://www.hozehonari.com/PrintListItem.aspx?id=49097
 

" برداشت از کلیه مطالب و عکس ها تنها با ذکر منبع اصلی بلامانع است"

http://dc427.4shared.com/img/49k6dmI6/s3/DSC00597_2.JPG

http://up.vatandownload.com/images/003yry1sdewgorulg.jpg

http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/small/41418604.jpg

http://www.cbramsar.ir/core/images/4.jpg

http://sh-ramsar.ir/_DouranPortal/images/masjed%20Adineh%20old.jpg

http://dc544.4shared.com/img/UYgt0vg5/s3/0.8611874746626706/IMG_0628 

عکس ها: محمد ولی تکاسی

http://dc595.4shared.com/img/_-tfHSRK/s3/DSC01882.JPG        

سه براره= سه برادر

 گه: علامت تصغیر در گیلکی

 رجه= کوه صخره ای و بلند

بر اساس یک باور قدیمی در گذشته های دور سه برادر در بالای این کوه بر اثر کارهای ضد اخلاقی در مِه گم شدند و هیچ اثری از آنها بر جای نمانده است.

در مقوله دیگری سه برادر را الهام گرفته شده از این باور سکاها می­دانند که معتقد بودند هزاران سال قبل از جنگ با داریوش، خداوند پسر خود را به زمین فرستاد. نام او تارگیتائوس بود که دارای سه پسر به نام های  لیپوکسائیس(نام برگرفته منطقه لشت کونوس)، ارپوکسائیس (برگرفته خوج یا گلابی محلی به نام اُربو-ارپو)و کولوکسائیس(برگرفته رجه کولونگاه سره) در اذهان مردم بود.

در مقوله دیگری این نام واژه را برگرفته از اجتماع  سه کوه وژک، سرخ تَله و کوه سه برادر همچون دیواری مستحکم در کنار هم می دانند. این امر سبب نگهداشتن ابرها و ریزش نزولات جوی در منطقه جواهرده می شود که سبب نزول خیر و برکت از آسمان  برای کشاورزان و دامداران  می شد.

افراد محلّی به یادبود آنها سه مجسمه سنگی از تخته سنگ­ها در بالای کوه ساخته­اند که راهنمای مسافران و گردشگران و دامداران  نیز می­باشد.