اسب مِن بار کوشَنِه مَردِ غیرت!

دِبار مُردوم خوشته کاره دوس دَشتِن از دل و جان وِرَرِه مایِه نی یَنه بان.تا هر کَسی، وی کاره وینِه با(می دید) سربلند باشِن. با افتخار بوگون: این کار، هنر مویَه! تا دونیا، دونیا با کار خوب همیشیک خریدار دَشتِه . کارِ خوب هم خوشته قیمت هََم دَشتِه. بعضی تعمیرکارشان هم با فلیک چسباندن گوتن: وگیر باش تا چند وقت دیگر تِرَرِه کار کانِه تا اُ موقع هم خدا بزرگه!.

اَلَن دوست و دشمن نداره همه به چشم پول تِرِه نیا کانِن!!!.اول پولِ بعد گَبِه. کمتر اُساکاری(استادکار) پیدا بونه غیرت وِگیره خوشته کار صحیح و سالم تحویل بَدِه، نان حلال بابُره خوشته زن و بچه رِه. همه خَنِن زودتر سَمبَل بوکونِن بوشون. اِسِه کوجار بُشون فقط خدا دانه و بَس.

ای روزگار مَن، بعضی آدمای اَمِه دور بر، خَنِن خانه دل بنیشِن آخر ماه هم پول دِشته بین(داشته باشند). دریغ از یِه جو همّت و پشتکار.

وَنه غیرت وگیری، پشت مَچه گازِه گیری شیم شیم تِرِه عرق بُشو تا خوشته مُزد هگیری.از شیر مادر تره حلال تر باشِه.

قدیما بی خودی نوگوتن: " اسبِ مِن بار کوشَنِه مَردِ غیرت"!