عکس و مکث شنبه بیست و نهم شهریور 1393 7:33

http://dc432.4shared.com/img/L47B_CEece/s7/1489133b0c8/Picture_320.jpg?async&rand=0.23470227138178412

مسیر دسترسی به کوه سماموس(بام گیلان) از راه جواهرده

عکس: محمد ولی تکاسی

شهریور1393

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

سَغل گری(آهنگری) شنبه بیست و نهم شهریور 1393 7:22

http://dc653.4shared.com/img/UmDWDMZBce/s7/1489129a290/Picture_5140.jpg?async&rand=0.12393042884268113

آهنگری آقای رضایی در جواهرده رامسر

عکس: محمد ولی تکاسی

شهریور 1393

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

ورزا کار(دو کاره ورزا) شنبه یکم شهریور 1393 8:2

http://www.deilamestan.com/filing/UPL_Notes/Notepic_2011-4-16_13-41-0.jpg

بکار ورزای بکار ورزای تی شوشان  گل اَنارِه

دعا بوکون تی صاحب یار بگیره  یار بگیره

تی شاخان نوک طیلا بگیره

امان خَم بوشوم رشت خم بوشوم رشت

بِمَم تا رامسر می طالع برگشت!!!!!!!!

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

ویلاهای جواهرده جمعه بیست و چهارم مرداد 1393 11:36

چرای دام در مرتع لپاسر جمعه بیست و چهارم مرداد 1393 10:53

http://i1.trekearth.com/photos/88972/shepherd_lapasar.jpg

عکس: کتابتی

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

گوسفند دوخوان پنجشنبه شانزدهم مرداد 1393 11:17

http://ramsar-shorabakhsh.com/imageupload/98693860_IMG_8566.JPG

دكتر اميراشرف آريانپور در كتاب گيلان مي‌نويسد: اين گنجينه‌ي غني فرهنگ موسيقي بر خلاف بسياري از مناطق ايران از وحدت سبك برخوردار نيست، به اين معنا كه نقاط مختلف گيلان چه از نظر تنوع آوازها و چه از لحاظ خصوصيات ملودي و ريتم از سبك‌هاي متفاوتي برخوردارند و اين تفاوت سبك به خصوص بين موسيقي مردم تالش با موسيقي محلي منطقه‌ي ديلمان، اسپيلي و ساير نواحي گيلان به چشم مي‌خورد.

ازجمله مهمترين موسيقي‌هاي بومي و آوازهاي محلي گيلان كه تا كنون باقي مانده‌اند مي‌توان به خره، كشتي مقام، عروس بران، وزرا جنگ، پهلوي خواني و بجارسري اشاره كرد.
گوسفند دوخوان، آبكناري، زرد مليچك و شرفشاهي نيز از ديگر موسيقي‌هاي محلي گيلاني هستند.

گوسفند دوخوان به سبک و سیاق آواز دشتی بوده و با سوز دل دامپروران و چوپانان همراه است.

با توجه به مقاله مرحوم عبداله ملت پرست، نام و مشخصات برخي از موسيقي هاي بومي و آوازهاي محلي گيلان را مي آوريم:

1- خره: نام آهنگي است که به عنوان خرلنگ معروف است.

2- کشتي مقام: با سرنا و نقاره و مراسم کشتي محلي اجرا مي شود.

3- عروس بران: هر مرحله جشن عروسي موسيقي ويژه خود را دارد.

4- ورزا جنگ: در مايه ابوعطا و دشتي از مقام شور است و در جنگ گاوهاي نر به کار مي رود.

5- پهلوي خواني: دوبيتي گيلاني است که در هنگام چيدن برگ چاي خواند مي شود.

6- بجارسري: ترانه هايي است که وقت کار در شاليزار خوانده مي شود.

7- گلن کشي: اين قطعه به صورت در آمد آواز دشتي در مناطق کوهستان اجرا مي گردد.

8- گوسفند دوخوان (فراخواندن گوسفند): اين آهنگ از نظر کيفيت ملوديک و ساختار موسيقي با استفاده از فواصل گوناگون گام شور ترکيب بسيار زيبايي يافته است و جمله بندي موسيقي آن با توجه به فضاي فولکلوريک فوق العاده متنوع است.

9- آبکناري: نوعي آواز در آمد دشتي است.

10- زرد مليجک (گنجشک زرد): يکي از آشناترين آوازهاي بومي گيلان است که به همت استاد صبا به گنجينه موسيقي ملي ايران افزوده شده است.

11- شرفشاهي: چهار دانه هاي شرفشاه از عرفا و شعراي معروف قرن هفتم گيلان که در دستگاه شور خوانده مي شود.

قطعات و ملودی های قاسم آبادی – اشکوری – زرد ملیجه – گلنکشی – لیلی ماری – گوسفند دوخوان – محمودبیگ – شوندی – مجسمه – برم بران – شرفشاهی – پشت کوهی – آبکناری و غیره از آواهای بومی گیلان هستند که با سازهای محلی بویژه نی و سرنا اجرا می شوند و کلام ندارند. البته رنگهایی نیز در این منطقه جا باز کرده اند که بعضی ها مربوط به این استان نمی شود.غیر از گوسفند دوخوان، زرد ملیجه، قاسم آبادی، شرفشاهی، پشت کوهی و آبکناری، بقیه آن ها یعنی محمود بیک، شوندی، مجسمه، اشکوری، گلنکشی، برم بران و لیلی ماری در موسیقی سنتی ایران به ثبت نرسیده اند و اگر اینها نت نشود زمانی دیگر حتی از این گوشه های اصیل خطه سرسبز گیلان نشانی هم نمی ماند.(چگنی زاده،1392).

گوسفند دوخوان(ابوالحسن صبا)

http://beeptunes.com/track/3448743

 

گوسفند دوخوان

http://www.persianpersia.com/artandculture/adetails.php?articleid=14676&parentid=2&catid=23

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

1-تو اونجایی مو اینجا حافظم نیست         مگر مُلک شما یک کاغذم نیست

تو اینجا و من آنجا هستم و حفاظت و حامی ندارم  مگر در سرزمین شما یک کاغذ هم وجود ندارد

قلمدان دَس بگیر کاغذه بنویس             زودتر مِرِه هَدِه دل طاقتم نیست.

قلم به دست بگیر و کاغذ را بنویس        زودتر برایم بفرست که در دل طاقتی ندارم

 

2-تو اونجایی مو اینجا بی قرارِم            صبر و طاقت تو دارِه مُو ندارِم

تو انجا و من اینجا هستم و بی قرارم      صبر و طاقت تو را ندارم

قلمدان دس بگیر کاغذه بنویس            مگر شهر شما یک کاغذم نیست

قلم و قلمدان را به دست گرفته و کاغذ را بنویس  مگر در شهر شما یک کاغذ هم وجود ندارد.

 

3-چند وقت پیش امه محل عروسی با                همه جار سرخ گل سَر بکشی با

چند وقت پیش محله ماعروسی بود               گل سرخ در همه جا سبز شده بود(احتمالا شقایق)

هرکی خو دلخوایَه نابُرده ناجِه دارِه             هرکی خو دلخوایَه بابُردِه پادشایَه

هرکس به دلخواه خود نرسید آرزو دارد         هرکسی به داخواه خود رسید پادشاه است

 

4-مو خا تی اَرمان بامُردم                        همه شوب بِمَم تی بالِ سر بُخواتِم

من که از داغ فراقت از شدت غصه مردم    همه شب می آمدم و روی دست تو می خوابیدم

تی مار مِرِه یِه پَئه وَتِه فوخاتِه                 نمی دانم گناه مو چی با کوجو وروتِم!!

مادرت من را با چوب دنبال کرد              نمی دانم گناه من چه بود و به کجا فرار کرده ام!!

 

5-کیجا جان داکُردِه کَتان جامِه                  نوردَنِ شوب بِمَه مَردِگِه خانِه

دختر جان جامه کتان پوشیده ای               در شب ماه کامل به خانه شوهر آمدی

کیجا جان نگیر تو بیخودی بهانِه            ایجِه تا آو لَک هِزار سُخانِه

دختر جان تو الکی بهانه گیری نکن         از اینجا تا کنار آب(رودخانه) مردم هزار حرف می زنند.

 

دل من و دل من و دل من       تی هر دوبال واکن تی هر دو بال منزل من

تی هر دو بالِ واکُن تا من بُخوابِم       دیگر ناجَه نُمانِه بر دل من

و ....

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

رباعی گیلکی رامسری دوشنبه سیزدهم مرداد 1393 14:2

http://static.cloob.com//public/user_data/album_photo/1989/5964160-b.jpg

چند وقت پیش اَمه محل عروسی با                همه جار سرخ گل سَر بکشی با

چند وقت پیش محله ماعروسی بود               گل سرخ در همه جا سبز شده بود(احتمالا شقایق)

هرکی خو دلخوایَه نابُرده ناجِه دارِه             هرکی خو دلخوایَه بابُردِه پادشایَه

هرکس به دلخواه خود نرسید آرزو دارد         هرکسی به داخواه خود رسید پادشاه است

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

کِه گا= کوگا(koga) یکشنبه دوازدهم مرداد 1393 12:47

کِه گا= کوگا(koga) در اصل از ترکیب دو کلمه" کِه"  و "گا" تشکیل شده است:

1- "کِه و یا کو" به معنای کوچک و یا "ک تصغیر" است و معنی مکان کوچک را نیز می دهد.

2-"گا" نیز در زبان گیلکی به صورت پسوند آخر کلمات و بیشتر برای نام مکان به کار می رود نظیر "سِراگا" به معنی محل نگهداری گوسفند و گاو."خاتُن گا" به معنی جایی برای خوابیدن و غیره.

پس می توان معنای تحت الفظی "کِه گا و یا کوگا" را به عنوان محلی کوچک برای زندگی دانست که افراد ساکن  به آن تعلّق خاطری نیز دارند.


http://images2.persianblog.ir/466000_97EW29T7.jpg

در گذشته مردم سخت سر برای در امان ماندن از گزند گرمای تابستان و سرمای طاقت فرسای زمستان نسبت به احداث خانه هایی کوچک اقدام می کردند. این خانه ها عموما در دو طبقه  با درب هایی کوچکتر از قامت یک انسان بالغ ،سقف های چوبی(لَت به سر) و دیوارهای کاهگلی به همراه مصالح ارزان قیمت نظیر چوب های جنگلی به شکل دارورجن (نر و ماده و یا دو به دو موازی هم  و نصب  دیوارهای چوبی به شکل مورّب با پوشش کاهگل ) و بستن الوارهای سقف به همدیگر با کمک پوست درختان به نام "شَت" و یا میخ های چوبی محکم به طول کمتر از 20 سانتیمتر  به جای میخ های فولادی امروز محل آسایش و استراحت آنها به حساب می آمد.

افرادی که همراه دام ها به ییلاق و قشلاق می رفتند به دلیل بارندگی زیاد در جلگه ها پوشش پشت بام ها را از حَلَب و در مناطق کوهستانی و ییلاقی پوشش بام ها را از لَت(تخته ای  به ابعاد تقریبی 2*25*40 سانتیمتر ) و از جنس چوب بادوام درختان جنگلی انتخاب می نمودند که با گذاشتن سنگ بر روی آنها مانع از پرتاب شدن آنها از پشت بام توسط نیروی باد می شدند. این خانه ها که به خانه های زگالی نیز معروف هستند هنوز در مناطق ییلاقی و اشکورات رامسر به چشم می خورند.نخستین هتل جواهرده رامسر به نام هتل گِل در تنگدره جواهرده در نزدیکی آبعلی توسط  جعفر قلی امیری  در سال 1342 به عنوان رستوران و سپس در سال 1348 هتل گِل راه اندازی شد. این ساختمان در دو طبقه ساخته شده و تمامی مصالح به کار رفته در این هتل همان مصالح بومی از گل و چوب و با سقف شیروانی حلبی است. در حقیقت هتل گل، هتل زگالیZegali  است. در استان گیلان پوشش سقف خانه ها اغلب از ساقه های بلند برنج(شالی) بعد از خرمن کوبی و با شیب تند 30 درجه ای توسط شالیکاران  استفاده می شد که در غرب گیلان و تالش به آن بارگه(و یا بارگا) گفته می شود.

http://shanderman20.ir/wp-content/uploads/2014/06/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%B4-1-400x300.png

http://arq.ir/wp-content/uploads/2013/11/3577.jpg

 

 

http://i1.trekearth.com/photos/5376/javaherdeh19.jpg

عکس: الهام حسامیان(جواهرده رامسر)

منابع مورد استفاده:

1- خانه های شیکیلی گیلان

 http://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/53313852509.pdf

2- بررسی مصالح مصرفی در خانه های سنتی اقلیم معتدل و مرطوب (بخش غرب گیلان، مناطق تالش نشین)

http://shanderman20.ir/?p=262

2-کتاب " رامسر در آینه گردشگری" تالیف نگارنده

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

لباس محلی گیلان جمعه دهم مرداد 1393 10:57

http://www.tishineh.com/tour/Pictures/Item/37/1091.jpg

وَل وَلِه راه شونوم تا زرگر لاتِه

زرگر کیجا بِدَم ما دانه هپاتِه

وی وینه قلما و وی توک نِباته

قربان خدا بوشوم ما چو جور بُساختِه

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

روستای تکاس جمعه دهم مرداد 1393 9:55
 

http://dc614.4shared.com/img/NBx8ixSOce/s7/14728b94fb8/17471639829018369364.jpg?async&rand=0.48718868065061327

مازی دره و سارم و شاراج و تکاس

یا باقی از قراء با اصل و اساس

گویند که سروری به علم است و عمل

نه بسته به جای خاص و نه شکل و لباس


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

مبداء تقویم طبری، مرگ یزدگرد سوم در سال ۳۱ هجری بوده و به وسیله اسپهبد «گیل ژاماسپی» از اسپهبدان طبرستان رواج یافته‌است. امروزه نیز در برخی مناطق مازندران کاربرد دارد. از آنجا که دوازده ماه سی روزه برابر سیصد و شصت روز خواهد شد، پنج روز اضافه محاسبه نمی‌شود. پنج روز اضافه هر سال پتک نامیده شده و به آخر سال اضافه می‌شود. اهالی سعی می‌کنند که این پنج روز را در دامان طبیعت به استراحت بگذرانند. به شش روز اضافه سالهای کبیسه ششک گفته می‌شود.[۲]

سال طبری با اونما (آبان ماه) آغاز و با میرما (مهرماه) پایان می‌پذیرد. تیمور قاجار (همدوره محمدشاه قاجار) ماههای طبری را چنین می‌شمارد.[۳]

سیوماه و کرچ و هره ماه و تیر   دگرهست مردال و شروین و میر
چو اونه مه و ارکه ماه است و ده   زپی وهمن و هست نوروز اخیر
پتک را بدان خمسه زائده   به آئین هر کس صغیر و کبیر

 

ماهها و سال تبری

ماههای تبریمعادل شمسی
۱ - فردینه ما ۲ مرداد - ۳۱ مرداد
۲ - کرچه ما ۱ شهریور - ۳۰ شهریور
۳ - هره ما (غرب مازندران : خره ما ) ۳۱ شهریور - ۲۹ مهر
۴ - تیر ما ۳۰ مهر - ۲۹ آبان
۵ - ملاره ما ۳۰ آبان - ۲۹ آذر
۶ - شروینه ما ۳۰ آذر - ۲۹ دی
۷ - میر ما ۳۰ دی - ۲۹ بهمن
۸ - اونه ما ۳۰ بهمن - ۲۹ اسفند
«شیشک»
«پیتک»
۳۰ اسفند
۱ - ۵ فرودین
۹ - ارکه ما ۶ فرودین - ۴ اردیبهشت
۱۰- دِه ما ۵ اردیبهشت - ۳ خرداد
۱۱- وهنه ما ۴ خرداد - ۲ تیر
۱۲- نوروز ما ۳ تیر - ۱ مرداد

 

در تقویم باستانی تبری، بهار سرد 50 روز، بهار گرم 50 روز، تابستان 85 روز، پائیز گرم 50 روز، پائیز سرد 50 روز، زمستان 80 روز، پتک 5 روز، و شیشک روز کبیسه است، 5 روز پتک یا 6 روز در سال کبیسه، جزو روزهای سرد بهار به شمار می رود .

 

فرق سال باستانی مازندرانی با سال شمسی در این است که این سال 125 روز پس از بهار شمسی آغاز می شود . نخستین روز باستانی مازندرانی یعنی آغاز سال نو، از اول فردینه ماه که مصادف با دوم مردادماه شمسی می باشد آغاز می شود و امسال(1393 شمسی) سال 1526 تبری است.

 

توجه: به دلیل تغییر زمان آغاز سال نوی تبری از اواخر زمستان به اواسط تابستان به دلیل شروع فصل برداشت محصولات زراعی گندم و جو در مناطق ییلاقی و برنج در جلگه  و محصولات باغی نظیر فندق و گردو و گرفتن مالیات از مردم در استان های گیلان و مازندران بر اثر تغییرات آب و هوایی در جلگه و کوهستان ها این تقویم دچار تغییراتی شده است.

معمولا نوروز ماه تبری در برخی منابع از 2 تا 12 مردادماه شمسی(به دلیل وجود پنجه و ...) و نوروزماه دیلمی نیز از 12(در برخی منابع 15) تا 17 مردادماه شمسی آغاز می شود.

توجه:

در شهرستان رامسر و ییلاقات اطراف آن  شروع سال  آغاز نوروزماه دیلمی ملاک کشاورزان و دامداران قرار می گیرد. لذا "جشن گله کار مسجد آدینه" معمولا در جمعه دوم مردادماه شمسی در حدود روز جمعه 17 مردادماه شمسی سال 1393  قبل از آغاز نوروزماه  سال 1588 دیلمی محاسبه می گردد.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

معرفی تعدادی از پوشاک زنان و مردان سخت سر جمعه بیست و هفتم تیر 1393 11:41

http://dc614.4shared.com/img/NrbQXX3sce/s7/14728b76b58/13920417000425_PhotoL1.jpg?async&rand=0.6868618431191628

به اعتقاد کارشناسان، پوشاک بارزترین سمبل فرهنگی، مهمّترین و مشخص ترین مظهر قومی و سریع الانتقال ترین نشانه فرهنگی است که به سرعت تحت تأثیر پدیده های فرهنگ پذیری در میان جوامع گوناگون انسانی قرار می گیرد. حتی عده ای را عقیده بر آن است که استیلای فرهنگی و سلطه پذیری در وهله اول از طریق انتقال پوشاک صورت می گیرد و حتی می توان با تغییر پوشاک یک جامعه، نوع معیشت و شیوه تولید آنها را نیز دچار دگرگونی کرد و تغییرات و تحولاتی در ساختار زندگی اجتماعی آن جامعه به وجود آورد مثل تغییر پوشاک تحمیلی از سوی رضاخان در ایران و کمال آتاتورک در ترکیه.در دوران کشف حجاب توسط رضاخان، زنان روستایی رامسری (سخت سر) که برای فروش محصولات و لبنیات و خرید مایتحاج زندگی به شهر می­آمدند مجبور بودند روسری از سر برداشته و تمام موهای خود را در زیر لَچِک و یا کلاهی پنهان نمایند. بعد از دور شدن از محیط شهری دوباره کلاه از سر برداشته و از پوشش سنتّی و محلی خود استفاده می نمودند[1].

بقیه در ادامه مطلب



[1] - ترانه گیلکی رامسری:  گرما سر شهره دِ نِگَرَم بازار- ایسبی شِلار گِردِ زَنِن روزی سی زِنّار

ترجمه: سر محوطه آب گرم سر شهر است ولی من دیگر در آنجا بازار نمی گیرم- ماموران با شلوارهای سفید آنجا هستند که روزی سی تازیانه می زنند.

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

نی و سُرنا چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 13:39

http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1391/06/30/13910630130334484_PhotoL.jpg

 در پرتو انوار طلایی رنگ خورشید  با نگاهی به پهندشت آسمان زیبای کوهستان های سرسبز البرز و  وسعت دریای آبی خزر  نظاره گر طبیعت زیبای درون مردمان این دیار نیز باشیم. طبیعت زیبای شمال همراه با نغمه پرندگان و انجام امور کشاورزی و کار منجر به ایجاد حس طبیعت دوستی و سازگاری با آن در مردم شمال کشور شده است. روح ساده و اندیشه پاک مردمان این دیار در قالب ترانه های محلی ، آوازهای سنتّی و اجرای مقامات موسیقی به همراه سازهای محلّی برگی دیگر از خاطرات گذشته را رقم می زند . نی (لَلِه ) و قطعات سُرنا از چوب تهیه می شوند و چون سرشت انسان از خاک است لذا با هرچه از اوست پیوندی ناگسستنی می یابد. نوای نی چون از دل بر می خیزد لاجرم بر دل و جان  می نشیند و نوای سُرنا نیز یادآور برگزاری مراسم کشتی پهلوانی، عروسی ها و جشن های آیینی و سنّتی در بین اقوام ساکن در این دیار است .

غفلت بیشتر از این  در مورد هنرمندان گیلکی زبان  درخور و شایسته نیست. ثبت آیین سنتی کَرنا نوازی ، برگزاری چند جشن و تهیه چند سی دی مهم است ولی جامع و کافی نبوده  و هنرمندان زنده دیار ما بیشتر از پیش نیازمند توجه جدی و پیگیری جمع آوری آثار ارزشمندشان توسط مسئولین محترم و علاقمندان به فرهنگ و هنر می باشند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

تئاتر گیلکی رامسری( حَی عَلیه=حَی عَلی) یکشنبه بیست و دوم تیر 1393 11:21

 پدر: مو هی زنم تو هَندَه نی بَزَن!

پدر: من هی می کنم تو بازهم  نی بزن(کنایه: حرف گوش نکردن. کار بیهوده کردن)

 

مادر: چی کار دارِه. آهین سَردِه چوکوش نزن! خودِه خره یاسین بُخوانی! یِه گوش دَرِه یِه گوش دروازِه!

مادر: چه کار داری! آهن سرد را چکش نزن! انگار برای خر سوره قرآن بخوانی! یک گوش درب است یک گوش دروازه است!(کنایه: حرف گوش نکردن)

 

پسر: خا دِ وَسّا کونین. نه کار خَنِم نه زن بارِم. خَنِم آزاد باشِم. خوشته ارباب باشِم خوشته نوکر. مگر نیشناوسین:فقط 20 درصد مردها عقل دَرِن. بقیه شان  زن(زنِه) دَرِن!!!

پسر: دیگر بس کنید!. نه کار می خواهم و نه زن می گیرم. می خواهم آزاد باشم. ارباب خودم و نوکر خودم باشم. مگر نشنیدید:فقط 20 درصد مردها عقل دارند بقیه آنها زن دارند!!!!!

 

پدر: روزی به حرف مو رِسَنِه. می قبر سر پِلَم دار دَر بِمَه !

پدر: روزی به حرف من توجه می کنی که بر روی قبر من گیاه پِلَم(آقطی) روییده است.

 

مادر: قدر ما را کِی بدانی     دست ناکَس دربمانی!

مادر: قدر ما را هر وقت دست ناکس افتادی می شناسی!

 

پدر: این خط  این نشان. دِ مو با تو کاری نِدارِم. گونِم بی یَه می کار سر خیاطی بَس گونِه درآمدش کمه. گونم باشو کار فنی ، بنایی یاد بگیر گونِه کلاس ندارِه! آخر مو تی همرَه چی بوکونِم!

پدر: این خط این هم نشان. دیگر من با تو کاری ندارم. می گویم بیا سر کار من خیاطی. می گویی در آمدش کم است. می گویم برو کار فنی، بنایی یاد بگیر می گویی کلاس ندارد. من آخر با تو چه کار کنم.

 

مادر: ولا کُن. خوشتِرِه "حی علی" چانوکون. روزگار خودش وِِرِِه درس دَنِه. وی سر سنگه خوارِه یاد اَمِه گپ دَکَنِه.

مادر: ولش کن. خودت را مثل فردی به نام علی دست آویز و مَضحکه  این و آن نکن. روزگار خودش به او درس می دهد. سرش به سنگ می خورد به یاد حرفهای ما می افتد.

نتیجه اخلاقی:

با از دست ندادن فرصت های طلایی عمرمان در فکر و اندیشه ساختن آینده خود باشیم چون فردا خیلی دیر است . زیرا  امکان دارد فرصت جبران اشتباهات ،کم کاری ها و عدم تلاش خود  برای داشتن یک زندگی بهتر در آینده از ما گرفته شود.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

آب معدنی جواهرده شنبه بیست و یکم تیر 1393 10:4

http://axgig.com/images/96570634548993725319.jpg

 چشمه آب معدنی جواهرده در دهه 1350 توسط آقای مهندس زین الدینی از مسئولین و کارشناسان راهسازی مسیر رامسر به جواهرده احداث شد.  جهت تسهیل در رفت و آمد و برداشت راحت تر آب چشمه مرمت، و افزودن تعداد خروجی های آب چشمه، کاشیکاری و احداث سکوهای بتونی توسط دهداری جواهرده در سالهای بعد انجام شد.

آقای سید کمال الدین شفیعی با کمک بانک کشاورزی و صنعت و معدن و کسب اجازه از ادارات ذیربط موفق به احداث شرکت تعاونی تولید و بسته بندی آب معدنی جواهرده در سال 1389 در منطقه سَلمَل جواهرده رامسر  شد.

آدرس کارخانه:مازندران،رامسر ،جواهرده

آدرس دفتر:مازندران،رامسر،خیابان شهید عباسمفرد،جنب شرکت تعاونی صفارود.

تلفن دفتر:01155262004 مدیریت:09117838854

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

 

http://www.mediafire.com/imgbnc.php/3df351592ecb18103d9b1982d478c83f4g.jpg

تهیه: محمد ولی تکاسی

باستان شناسان بر این باورند که قبل از ورود آریایی­ها(مادها و پارت ها) در کناره ساحلی دریای خزر اقوام بومی ذیل می­زیسته­ اند:

v     «تپوری­ها» در بخش­های کوهستانی . 

v     کاسی­ها(یا وَرَن)(شامل دو گروه کاس­بی­ها که قوم گیل(گیلانی) را تشکیل دادند و گروه کاس­سی­ها­ی دامدار که از کوهها به جلگه ها نیز مهاجرت می­نمودند) بودند.

v     «آماردها » نیز کوهستان نشین بوده و بیشتر گالش­ها[1] از این قوم بودند.

v     بابرها (بَبَرها) در بابل و بابلسر امروزی و بریش­ها(با ریشه درخت به اشتباه نشود) در کتالم و جواردیه در سخت سر قدیم، ساکنین بومی کناره دریای خزر و کوه­ها را تشکیل می­دادند.

 بعدها تپورها از کوههای شرقی البرز  به دشت آمده و جایگزین آماردها  شدند که در بخش­های جلگه­ای استان مازندران(شهرهای ساحلی و غیرساحلی) ساکن شدند.

 

قبل از میلاد

برخی از اقوام کاسی ها ازچند هزار سال قبل از میلاد از راه کناره ساحلی دریای خزر از قفقاز به طرف جلگه های ساحل دریای خزر مهاجرت کردند. اقوام کاسی ها را بر دو گروه کاس بی ها (کشاورزان که بعدها برنجکاران به نام گل، گلای یا گیل معروف شدند) و کاس سی ها (دامدارانی که با آغاز برف و یخبندان از کوهستان به نواحی جلگه ای کوچ می کردند) تقسیم نمودند. کاس بی هایی که در مناطق کوهستانی به کشت جو می پرداختند کوسانی(کوهستانی) می نامیدند.

گفته می شود «گیل» ها نیز در بخش­های ساحلی و «دیلمیان» در بخش­های کوهستانی استان گیلان(رودبار و...) سُکنی داشتند. بالاخره اینکه، «تالوش»­ها(تالش­ ها) همان قومی هستند که یونانیان از آنان با نام "کادوسیان" نام می­برند و شاید با  شهر و گویش گالش ­ها ارتباطی داشته ­اند. آمُل مخفف آمارد است و سرزمین آمارد از سواحل سفیدرود تا نور را شامل می شد.



[1] -گالش ها: همراه با چوب ازگیل(کونوس کَچَک)، داس(خَجِرِه نوک تیز)، کولَر و شولا(لباس از جنس نمد و پشم)، چُموش و قُلاب سنگ  افراد دامداری بودند که بیشتر به کوهستانی معروف بودند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

گوتی ها چهارشنبه هجدهم تیر 1393 13:46

گوتی ها مردمی بودند که از کوه های زاگرس (گوتیم)می امدند, بر اساس لیست پادشاهان سومر در پایان حکومت آر-یتو(لوگال-ملم)گوتی ها در 2150 سال قبل از میلاد مسیح با تضعیف امپراتوری آکد در بین النهرین به قدرت رسیدند و حدود یک قرن حکمفرمایی کردند.

http://bangaroo.persiangig.com/image/image004.jpg

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

 

http://dc694.4shared.com/img/FtlWU-rX/s3/1413fa578d8/Picture_579.jpg

http://salijoon.info/mail92/920618/carcatur/Caricator-radsms-07.jpg

 

جواهرده 

به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری در استان مازندران جهت توسعه زیرساخت ها و افزایش امکانات رفاهی و احداث بوستان ها مورد توجه جدی مسئولین دهیاری و شهرستان رامسر واقع شده است. به نظر می رسد برنامه ریزی جامعی بر اساس طرح های تصویب شده در زمینه انجام طرح های گردشگری صورت گرفته اما متاسفانه در عمل برخی از این طرح ها ناکام مانده اند و  از جواهرده  بعد از رفت و آمد مسافران و افراد محلی چهره زیبایی  به یادگار باقی نمانده است.

زیبایی های طبیعی در جواهرده به صورت مصنوعی ایجاد نشده اند تا در حفظ و حراست از آن ها کوشش جدی تری به عمل آید. جهت جلوگیری ار انباشت صدها تن زباله در مسیر جاده جنگلی و زیبای جواهرده  و در کنار چشمه های آب شیرین و رودخانه ها که منجر به مرگ

خاموش گیاهان و جانوران منطقه و ازبین رفتن تدریجی تنوع زیستی در آینده ای نه چندان دور خواهد شد .

بهتر است فرهنگ سازی بیشتر و نظارت دقیق تر و کنترل بیشتری در جهت جمع آوری زباله ها صورت پذیرد تا خاطره خوشی در ذهن افراد از جواهرده  تداعی گردد و موجبات سفر دوباره آنها نیز با انگیزه بیشتری به این مکان زیبا و سرشار از طراوت و هوای پاک  فراهم آید.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

توجه: "هر گونه حق برداشت، تکثیر و چاپ  فقط با اجازه مؤلف امکان پذیر است"

(راهنمای راه مسافران و گردشگران جواهرده رامسر)

وبلاگ جواهرده رامسر مکانی دیدنی و خاطره انگیز

http:\\javaherdeh.blogfa.com

الف) از راه رودخانه

1-فاته خانی شر-پسه رولات-کلالُم-نرنا-پوسه لسه-حسن نیشکه-سُمسه کش-لرگ په-ترنگ پشت-لتره کش-ترامه گه دشت- کافر گولو-کُل سم-اژده لم-تولئن چال- تیجه میر-بابُران(چشمه آب  خروم پشته اوه)- دوشان کو ایلتاسره چوتک بازه رش- فیلیک دم- پوداره سر(جیری میدان) -  جوردی.

2-راه مخصوص مردم گاورمک از راه پوله راه

گاورمک-شرکت جهان-لوکه چهر- سیم- لم سره- خشکه حالگه پشت- ترنگ پشت-لتره کش-ترامه گه دشت- کافر گولو-کُل سم-اژده لم-تولئن چال- تیجه میر-بابُران- دوشان کو ایلتاسره چوتک بازه رش- فیلیک دم- پوداره سر(جیری میدان) - جوردی(جواهرده).

 3- مسیرهای فرعی

اردئه بن-چوکاسره پشته-تمیجان کری(بامسی)- نیسه لم شاداره چکه- راشمه دره(آبشار بین راه جواهرده) بارجه لم چکه لم ایسپه تاشه کرسنگ دیار چاکه دشت- زه لم تولیگه چال ایس پرک چوشمه آوه کش

 ب) از راه کوه (رجه راه)

1-تَلاکین-کُنِه پُتَک- پُتَک دوراگه سر(دوراگه سه) -  پسه رو- زیارتگه سوسه- گل برده گه رابن- پُتَکه روخانه- پُتک(تازه پتک)-

2-توبن وجره گه بن- دوراگه سر- پسه رو- زیارتگه سوسه- گل برده گه رابن- پُتَکه روخانه- پُتک(تازه پتک)-

3-تلاکین- کُنِه پتک- تازه پتک-چشته کو- ول اوهگه سه- زمی گه سه-جورحلگام پشته- سکته سه- به هاله- تیرانی-آهین پُچان- سرگله (سرخه گله چاک)-پلنگ بوته مالگه-سیه تول- دوتر مارگردان- تُساکله سره- خریزانه بن-وازوازانه تنگه-بارگا (جیر بارگا،کنه بارگا)-جور بارگا(تازه بارگا)- هسی هاله- چاله سه- گل ورگنه-تاشه گوش-سرپشته-دوهاله خانی-داردچین لاکه-یه هاله خانی-چینی کوه-بی خدا کش سیرسی-کلجاره گه دشت-جور جیرکوه-کینوره دره-سلمله پولو-پشتوسو- سلمل(محل استخر بزرگ آب)- اسله سه جوردی(جواهرده).

پ) جاده آسفالته از رامسر

1-رامسر- لات محله(سوآورو لات خ شهید بهشتی) اشکنوکوه- من لات- آب معدن ،  ( جاده انحرافی به طرف واچکلایه نزدیک کشتارگاه سابق قبل از پل) بامسی- - باد کُنِه سِه - ولگام لَم( محل گیاه پیچک)- دُرمُد- راشمه دره(آبشار بین راه جواهرده)-زرودک( زوره)- جیرکوه- سَلمَل-فیل دم(فیلیک دم)(دریاچه قو)-  جوردی (چشمه آب علی و ابتدای جواهرده ).

 منابع مورد استفاده: 1-غدیری،جلیل-1386- فرهنگ گویش محلی رامسری(دوسویه)-انتشارات راه ابریشم. 2- آقای کریم محتشم کریمی.   3- محمد ولی تکاسی

http://dc625.4shared.com/img/KH1l2zLC/s3/11eed250cf8/_______.JPG

http://dc121.4shared.com/img/80198581/38f2788e/dehestans__marakez_Ramsar.JPG?sizeM=3

 توجه: یکی از پارامترهای سفر مسئولانه به دل جاذبه های طبیعت حفظ درختان، نریختن زباله در طبیعت و احترام به فرهنگ بومی اهالی آن منطقه است. پس در این مسیر حتی الامکان سعی کنیم که آرامش محیط روستایی را بر هم نزنیم. مسیرهایی را انتخاب کنید که کمتر از قلب روستا بگذرید.یادمان باشد که احترام به فرهنگ و اعتقادات مردم محلی باعث می شود که رابطه میهمان و میزبان و تعامل بین  آنها همواره برقرار بماند.اگر لباس پوشیدن ما، نحوه رفتار ما در جهت بی احترامی به شئونات مردم منطقه باشد آنها را دچار     بی اعتمادی به گردشگر کرده و کم کم فاصله عمیقی ایجاد می کند(س.م).

 جواهرده (رزرو ویلا و سوئیت)  http://ramsarjavahrde.blogfa.com

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

یِه گُل= یک گل چهارشنبه چهارم تیر 1393 10:33

عکس یِه گل

http://dc697.4shared.com/img/1sL-n_yQce/s7/146d19cf518/images.jpeg?async&rand=0.40011505219979016

عکس: سوسن فلکی مقدم

تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

از افراد قدیمی در جواهرده رامسر که از آنها خاطرات زیادی در ذهن و قلب مردم محلی باقی مانده است آقای یِه گل (با قاطر معروفش) هنوز در قید حیات است. افرادی دیگر نظیر محمد علی (ممدلی بوف) و عبدالله(عَبدُل) و یزدان(با رادیوی معروفش) و .... به دیار باقی شتافتند. خدایشان رحمت کُناد.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

دستخط این دکتر را باید طلا گرفت دوشنبه دوم تیر 1393 8:50

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1393/4/1/623904_524.jpg

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

چمن - گل ختمی زینتی - پیچک شنبه سی و یکم خرداد 1393 14:31

تئاتر رادیویی گیلکی(آقا آقا از خانه بیرون شونو) چهارشنبه بیست و هشتم خرداد 1393 12:6
 

مادر: اخَه، نازنین جوان ناکام از دارِ دونیا بوشا! خوشتِرِه دریا مَن غرقا کُردِه!

مادر: آخ، نازنین جوان ناکام از دنیا رفت! رفت و داخل دریا خود را غرق کرد!

 

پدر: آخر، عیلّت معلوم نوبا!

پدر: آخرش علت آن معلوم نشد!

 

پسر: وَختی همَش به در بَستّه بُخواری ، غم و غصه تی دِل مَن پَندامِه بوکردِه دِ غیر اعتیاد و خودکشی راهی دیگر آدم رِه نمانِه!

پسر: وقتی به دریسته بخوری. غم و غصه در دلت جمع شود. غیر از اعتیاد و خودکشی دیگر راهی برای انسان نمی ماند!

 

مادر: یِه کیجا گِه هم دوس دَشتِه وِرِه دَست وگیته با!.

مادر: یک دختری را دوست داشت که او را ترک کرده بود!

 

پسر: بعضی ها خوشتِه پُلایَه وینی یَرِه خوارِن. لقمه خوشتِه سر چرخَدَنِن . نه کاری نه درآمدی آخر تِرِه کی زِن دَنِه! اگر دونیا با تو نسازِنِه  تو با دونیا بساز. در همیشه روی یک لِنگه نچرخَنِه!

پسر: بعضی ها برنج را از راه بینی می خورند. لقمه را دور سرشان می چرخانند.(عدم تشخیص راه از چاه). نه کاری و نه درآمدی دارند. آخر به تو کی زن می دهد!  اگر دنیا با تو نمی سازد تو با دنیا بساز! درب همیشه روی یک پاشنه نمی چرخد( دنیا همیشه یک طور نمی ماند)!

 

مادر: وی مار قبرستان توت دارِ بُن " اُسورِه " ای کَلَه نوبا  ای درشتی. بدبخت پدر و مادر. اولاد بزرگا کُن مفت وِرِه چنگَدِه. همه چی اَرمان بامُرد!  بدبخت فلک!

مادر: مادرش در قبرستان زیر درخت توت  "اشک " می ریخت به چه درشتی!. بدبخت پدر و مادر. اولاد بزرگ کن و مفت آن را از دست بده. از غصه همه چیز بمیر! بدبخت فَلَک زده!

 

پدر: راحت بابا. اَمَّه حیف با. جوان باید کار بوکونِه زحمت بکشِه یِه لقمه نان حلال دَربیارِه. نه اینکه خُرما بیا دهان ما!

پدر: راحت شد. ولی حیف بود. جوان باید کار کند زحمت بکشد تا یک لقمه نان حلال دربیاورد. نه اینکه منتظر بماند!(شروع کار از یک نقطه هرچند کوچک )!

 

پسر: اُنو پئَر و مار هم کَسَن هَمرَه اختلاف دَشتِن . وی پَئر دِرگا حاج مُحسن با  دورون کل مُحسِن!  خودِه حَی علیِ! خودِه کل سَر وچه دارِه!

پسر: پدر و مادرش با هم اختلاف داشتند. پدرش در بیرون حاج محسن و دارای ارزش بود ولی در درون خانه کچل محسن و کم ارزش بود! مثل نخودی بود. مثل کچلی که فقط وظیفه نگهداری بچه ها را دارد!

 

مادر: "آقا آقا از خانه بیرون شونو". کوچکترها عزّت و احترامه از بزرگترا یاد گََرِن !

مادر: ارزش آقای خانه از درون خانه آغاز می شود و به بیرون خانه راه می یابد.کوچکترها عزت و احترام گذاشتن را از بزرگترها یاد می گیرند!

 

پدر: هر چی با دِ تِمانا با. خدایا  اَمِه خوشته عمر بوکوردیم به اَمِه رحم نوکانِه به تمامِ جوانان ما رحم بوکون!

پدر: هرچه بود دیگر تمام شد. خدایا ما عمر خود را کردیم اگر به ما رحم نمی کنی به همه جوانان ما رحم کن!

 

نتیجه اخلاقی:

افزایش افسردگی، آمار طلاق و خودکشی در بین افراد کمتر از 30 سال چند برابر افراد دیگر بوده و نیازمند توجه بیشتر دست اندرکاران ومسئولین محترم می باشد.

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

عکس و مکث دوشنبه بیست و ششم خرداد 1393 9:15

http://www.taknaz.ir/upload/90/0.774852001402730478_taknaz.jpg

برادر و خواهر محترم

این روزهای خوش به آسانی به دست نیامده اند

مراقب از دست دادن زمان طلایی عمرمان باشیم

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

مکتب مهدی (عج ) یا دکترین مهدویت چهارشنبه بیست و یکم خرداد 1393 10:54

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/farda64/2.jpg

 گل نرگس  دانلود

همزمان با پیدایش هسته ­های اولیه ای تمدنی در عرصه زندگی اجتماعی، تفکر فرجام خواهی و اندیشۀ پیروزی صالحان و صعود به مدینۀ فاضله، ذهن انسان ­های نیک اندیش و توده ­های تحت ستم را به خود معطوف نمود و تدریجاً بصورت یک آرمان همگانی تبدیل گردید.
در این خصوص گر چه پیروان هر دین و آئینی بر اساس تعالیم شان، نسبت به این مسأله تفسیر خاص خود را دارند اما نکتۀ مهم و قابل توجه این است که هیچگاه حافظۀ تاریخ امت ها و ملت ها در این مورد، طرح مشخص و دورنمای روشنی نسبت به آیندۀ تاریخ، از خود نشان نداده است. این جا است که معجزه­ای تفکر اسلامی و عظمت ابتکارات آن در طرح نظام مند اندیشۀ مهدویت – که ما از آن به «دکترین مهدویت»(پانویس) تعبیر می­کنیم- به خوبی نمایان می­گردد زیرا اسلام تنها دینی است که برای بارور ساختن این ایدۀ فطری و تاریخی، حساب ویژه­ای باز نموده و با طرح و برنامۀ روشن، تحقق آرمانهای مورد انتظار بشر را مهم­ترین رسالت خود اعلام نموده و رسماً آن را در دستور کار برنامه­ های آیندۀ خود قرار داده است.
در این رابطه قرآن کریم به عنون تنها سند معتبر و حیاتی و تاریخی، برای اولین بار نظریۀ حکومت عدل جهانی را فراروی بشریت قرار داده و وعدۀ تحقق آن را در آیندۀ نزدیک بشارت داده است.

پانویس:

اصطلاح «دكترين» و يا به بياني «آموزه»، از واژه‌ها و مصطلحاتي به شمار مي‌رود كه به تازگي وارد مباحث و ادبيات مهدويت‌شناسي شده است.  صاحب‌نظران درباره وجه تسميه، ميزان رسايي و كاربرد دكترين مهدويت، اختلاف نظر دارند. حتي برخي، اصطلاحات ديگري را براي اشاره به اين موضوع پيش‌نهاد داده‌اند.
تعريف لغوي و اصطلاحي دکترين و نوع کاربرد آن
واژه «Doctrina» در زبان لاتين به معناي دکترين، آموزش و علم مي‌باشد. کلمه Doctrine با تلفظ، املا و معاني مشابه نيز به زبان‌‌هايي مانند انگليسي و فرانسوي راه يافته است. براي نمونه، اين اصطلاح در سال 1160ميلادي به معناي علم و دانستن وارد زبان فرانسه شد و ريشه آن در اين زبان از کلمه «docere» به معناي آموزش دادن است. دکترين در زبان فارسي به اصطلاح «آموزه» ترجمه شده، هر چند در لغت‌نامه‌‌هاي عمومي به معناي اصول، عقيده، مجموعه عقايد پيروان يک مکتب و نيز پيش‌نهادها ترجمه شده است. فرهنگ‌ لغت‌هاي غيرفارسي، مترادف‌‌هايي مانند دگم (نکات و اصول ترديدناپذير)، تئوري، افکار، سيستم، تز، مذهب و فلسفه براي دكترين ياد كرده‌اند،

منبع مورد استفاده:

1-مفهوم‌شناسي و جايگاه دکترین مهدويت

2- دکترین مهدویت چیستی، خاستگاه ...

  1. www.bsharat.com/id/1/9mah/1.html  
    دکترین مهدویت چیستی، خاستگاه، ضرورت ها وراهکارها. نويسنده: قنبرعلي صمدي ارزگاني*

 

3-نقش دکترين مهدويت در دنياي جديد و در کنار ديگر تئوري‌هاي جهاني


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

ترانه های چاروداری دوشنبه پنجم خرداد 1393 12:53

 

هواي تنكابن تاريك  بابا

Havâye tonkâbon târik bâbâ

مي قاطر زيرالوار باريك بابا

mi qâter zire alvâr bârik bâbâ

الهي بميره صاحب الوار
elâhi bemire sâhebe alvâr

مي قاطر كو بوشو مو بغل يار
mi qâter ku boše mu baqale yâr

یعني: هواي تنكا بن تار يك شده است، قاطر من ز یر (فشار) الوار لاغر شده است، الهي صاحب الوار بمیرد تا قاطر من به كوه برود و من نزد يار خود بروم .

چاروداری:

چارودار یا چاروداران به کسانی گفته می شود که  علاوه بر حمل بار و مسافران از قشلاق به ییلاق در زمان کوچ  به همراه چند قاطر به دل جنگل های مازندران و گیلان رفته و آن دسته از درخت هایی را که از قبل توسط مهندسین جنگل یا اداره جنگل بانی انتخاب و علامت گزاری شده قطع می کرده و بخاطر هموار نبودن مسیر جنگل و کوهستان برای ماشین ها ، الوار را با قاطر از جنگل خارج می کردند که این کار با مشکلات بسیاری همراه بود.

دوبیتی های چاروداری:

(در شهرستان رامسر و ییلاقات اطراف )

 

دشمنان

ستاره آسمان می شمارَم امشوب

بُشو یار بوگو تب دارم امشوب

بُشو یار بوگو نی یَنِم امشوب

تمام دشمنان بیدارِن امشوب

بزن نی زن می دل غم دارِه امشوب

یِه دریا ماتم داره امشوب

شاید یِه کم می دِل آرام بگیره

دوباره زندگی از سر بگیره

 

سَمند قاطر

بهاره بِمَه نوکوردِم چاروداری

سَمَن قاطر بَچِرسِه مُلکِ ساری

سمن قاطر تی پا نال(نَعل) نِدَشتِه

هزاران حیف تی صَحَب یار نِداشتِه

سَمَن قاطر مِرِه خلخال برسان

صُبِه تا چاشت مِرِه می یار برسان

اگر می یار خاتِه وِرِه وَنِرسان

وی جیب دل دَس دُسمالِ مِرِه  برسان

 

مادر و غصه های دلم

مارِه مارِه مِرِه چَرِه بِه چِه بی

غم و غصه می دل دِچه بی

غم و غصه همه مو خورده نوتونِم

به اَجَل به خُودا مو دِ مُردِه نوتونِم

 

سیاه چشم

سیاه چشمه سر چاه می کشی آب

دو گیسان پشت مخمل می خورد تاب

خیال کردی مرا شب می برد خواب

دل من مثل روغن (روغان) می شود آب

 

  منبع:

1- سیری در ترانه های تنکابُن(مصطفی خلعت بری لیماکی)

2- بند پی http://www.bandpay.ir

3- زمزمه های گیل مازی (محمد ولی تکاسی)


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

http://p30upload.com/download.php?imgf=1318954153_6zvtpxbpilkxrkhk116q.jpg

پیرمرد: خدایا شکرت. دِبار دو پلَّه یِه واز کوردیم اَلَن یِه پلّه دو تا واز همرَه هم جار شا نوتونیم! "آدم سلوک مار وازنِه"!

پیرمرد: خدایا تو را شکر. در گذشته دو پله را یک جا می پریدیم اما حالا یک پله را با دو جست زدن هم نمی توانیم بالا برویم.پدر آدم در می آید.

 

پیرزن: جوانی قوت تی لنگه دابا    سر پیری تی قوت تی سه لِنگا سَرِه ، هیتَه چَکِن زَنِه!

پیرزن: در جوانی قدرت در پاهایت بود ولی در سر پیری بروی سر و گردنت. هی حرف می زنی!

 

پیرمرد:اُموقع عسل، گوسِند روغان،ّ کال مُرغانه ، چَل  خواردیم. اَمِه اِسیا گَردِسِه امّه الَن اَمِرَه سَمِّه! اطاعت دارِه!

پیرمرد: ان موقع عسل، روغن گوسفند، تخم مرغ خام، قُرمه گوشت می خوردیم.چرخ آسیاب  دستگاه گوارش ما خوب کار می کرد. اما حالا برای ما سم است.باید احتیاط کنیم.

 

پیرزن: اَلَن همیشیک یا کین خشکی دِریم یا خودشِه کین کیلی یَه چنگ دِه دریم! میزان نی یِم! خدایا سر پیری اَمِرِه مختاج اولاد نوکون، دَس هِش چانوکون.

پیرزن: حالا یا یبوست داریم یا بیرون روی! میزان نیستیم! خدایا سر پیری ما را محتاج اولاد و جاخواب نکن.

پیرمرد: همه بوگین الهی آمین.

پیرمرد: همه بگویید الهی آمین.

نتیجه اخلاقی:

سحرگه به راهی يكی پير ديدم
سوی خاك خم گشته از ناتوانی

بگفتم: چه گم كرده‌ ای اندرين راه؟
بگفتا: جوانی، جوانی، جوانـــی

(ملک الشعرای بهار)

 

نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |

رادیو جواهرده (19)- منطقه دیلم و اشکورات چهارشنبه سی و یکم اردیبهشت 1393 10:16

رادیو جواهرده

برنامه 19

منطقه دیلم و اشکورات

 

دریافت فایل صوتی:

http://www.4shared.com/mp3/f-xgW8geba/Recorded_Audio_2014-May-20_08-.html


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد ولی تکاسی  | لینک ثابت |